Domowy paprykarz szczeciński

Paprykarz szczeciński to jedna z tych potraw, które są bardziej wspomnieniem epoki niż „klasycznym” daniem. Powstał w Szczecinie w latach 60. XX wieku, w realiach gospodarki niedoboru, jako sposób na wykorzystanie ryb sprowadzanych z dalekich połowów. Fabryczna receptura — ryż, ryba, warzywa i papryka — miała być tania, sycąca i trwała. Dziś paprykarz szczeciński uchodzi za jeden z kulinarnych symboli Szczecina i jest rozpoznawalny w całej Polsce — jako produkt o lokalnym rodowodzie, który na dobre wpisał się w zbiorową pamięć kilku pokoleń. 2010 roku paprykarz szczeciński został wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych województwa zachodniopomorskiego.

Domowy paprykarz to zupełnie inna historia. Można zachować jego charakterystyczną strukturę i smak, a jednocześnie dopracować proporcje, przyprawy i konsystencję. Chciałam początkowo napisać, że ta wersja jest dużo lepsza od kupnej — ale przecież to oczywiste. Domowy wyrób zawsze będzie smaczniejszy i bardziej dopasowany do naszego smaku niż produkt z fabryki. To kuchnia prosta i domowa — i właśnie w tej prostocie tkwi jej siła.

1 makrela wędzona - dokadnie pozbawiona ości

100 g ryżu 
1 marchewka - obrana, starta na tarce (duże oczka)
1 cebula - obrana, drobno posiekana
4 duże pieczarki - starte na tarce (duże oczka)
2 łyżki przecieru pomidorowego
2 łyżeczki słodkiej papryki
2 ziarna ziela angielskiego
1 listek laurowy
sól i czarny pieprz do smaku
szczypta ostrej papryki

olej

1. Ryż gotujemy. 

2. Cebulę podsmażamy na patelni na niewielkiej ilości oleju wraz z listkiem laurowym i zielem angielskim. Dodajemy marchewkę, mieszmy. Po chwili dodajemy pieczarki. Dusimy razem, aż warzywa zmiękną.

Dodajemy paprykę oraz koncentrat pomidorowy. Jeszcze chwilę razem smażymy, po czym zdejmujemy patelnię z ognia.

3. Do lekko przestudzonych warzyw dodajemy makrelę,z której uważnie usunięte zostały wszystkie, mmawet malutkie, ości i ugotowany ryż. Wszystko dokładnie mieszamy i doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Dodajemy odrobinę ostrej papryki, aby paprykarz był lekko pikantny - ilość do smaku. Odstawiamy do całkowitego wystudzenia lub podajemy ciepły, na świeżym pieczywie.